Kategoria A1 uprawnia do prowadzenia motocykli o pojemności skokowej do 125 centymetrów sześciennych, mocy do 11 kilowatów i stosunku mocy do masy własnej nieprzekraczającym 0,1 kilowata na kilogram. Egzamin można zdawać po ukończeniu szesnastu lat, a kurs rozpocząć wcześniej, za zgodą opiekuna.
Co dokładnie wolno prowadzić
Motocykle mieszczące się w powyższych trzech parametrach naraz. Sama pojemność nie wystarcza: motocykl o pojemności 125 centymetrów sześciennych, ale mocy przekraczającej 11 kilowatów, jest poza tą kategorią.
Motocykle trójkołowe o mocy nieprzekraczającej 15 kilowatów.
Pojazdy określone dla kategorii AM, czyli motorowery i lekkie czterokołowce.
Kategoria A1 zawiera się w wyższych kategoriach motocyklowych, więc posiadacz A2 albo A może prowadzić motocykl 125 bez dodatkowych formalności.
Wiek i formalności
Egzamin państwowy zdaje się po ukończeniu szesnastu lat. Kurs można rozpocząć wcześniej, zwykle na trzy miesiące przed osiągnięciem wymaganego wieku, przy czym potrzebna jest pisemna zgoda rodzica albo opiekuna.
Wymagane jest orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych. Badanie psychologiczne przy tej kategorii nie jest wymagane, w odróżnieniu od kategorii zawodowych.
Profil kandydata na kierowcę zakłada się w wydziale komunikacji przed rozpoczęciem szkolenia.
Kategoria B a motocykl 125
Osoba posiadająca prawo jazdy kategorii B od co najmniej trzech lat może prowadzić motocykl o pojemności do 125 centymetrów sześciennych i mocy do 11 kilowatów bez zdawania egzaminu na A1.
To uprawnienie działa wyłącznie na terytorium Polski i nie jest odnotowywane w dokumencie, więc przy wyjeździe za granicę nie obowiązuje.
Nie obejmuje też motocykli trójkołowych ani mocniejszych jednostek. Warunek trzech lat liczy się od daty uzyskania kategorii B, a nie od daty wydania aktualnego dokumentu.
Egzamin praktyczny
Składa się z części na placu manewrowym i z jazdy w ruchu drogowym. Na placu wykonuje się między innymi slalom wolny, slalom szybki, ósemkę, jazdę po łuku, hamowanie awaryjne i objazd przeszkody.
Najczęściej oblewanym zadaniem jest jazda z minimalną prędkością, bo wymaga panowania nad sprzęgłem i tylnym hamulcem jednocześnie. Podparcie się nogą jest błędem wykonania zadania.
Egzamin w ruchu odbywa się z egzaminatorem jadącym za kandydatem, a polecenia przekazywane są przez radio.
Wyposażenie obowiązkowe
Kask jest wymagany przepisami. Reszta wyposażenia ochronnego, czyli rękawice, kurtka, buty za kostkę i ochraniacze, nie jest w Polsce wymagana prawem, ale ośrodki egzaminowania zwykle stawiają własne wymagania i bez odpowiedniego ubioru można nie zostać dopuszczonym.
Sprawdź wymagania konkretnego ośrodka przed egzaminem, bo różnią się między województwami i bywają zmieniane.
